مىگردد و در صورتى كه اهل مراقبه در گفتار و رفتار خود نباشد مظهر شيطان و قلب و روح او محل فرود شياطين خواهد بود . از آيات سوره شعراء اين استفاده نيز مىشود كه يكى از درهاى ورودى شياطين به كشورجان انسان زباناست كه آفات بزرگى دارد . دروغ ، تهمت ، غيبت ، بدزبانى و ناسزا گفتن و آنچه از اين راه مورد بهره گيرى شيطان است همه و همه جاده هاى مستقيم فرود و نزول شيطان در اين فرودگاه مى باشد . از اين رو است كه اهل سير و سلوك به جاى حرف زدن بيشتر به خاموشى همراه با تفكر و انديشه سفارش كرده اند . در اين مسير و در جهاد اكبر صمت از مقومات و مشخصات عارف و سالك محسوب مىشود و بالاتر از آن مراقبت از خطورات پنهانى است كه بعضى از آنها مىتواند اختيارى باشد مانند اينكه در جاى خود بنشيند و درباره انسان مؤمن و نقاط ضعف و معايب او تأمل نمايد . از اين خطورات اختيارى سؤال خواهد شد و انسان درباره آنها مسئول و بايد پاسخگو باشد . چنانچه خداوند فرموده است : « و لا تقف ما ليس لك به علم ان السمع والبصروا الفواد كل اولئك كان عنه مسئولا ( اسراء / 36 ) » هرگز آنچه علم و اطمينان ندارى دنبال مكن كه در پيشگاه خدا چشم و گوش و دل همه مسئول اند . و نيز فرموده اند : « و لقد خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه نحن اقرب اليه من حبل الوريد اذ يتلقى المتلقيان عن اليمين و عن الشمال قعيد ما يلفظ من قول الا لديه رقيب عتيد ( ق / 16 - 18 ) » ما انسان را خلق كرده ايم و از وساوس و انديشه هاى نفس او كاملا آگاهيم و ما از رگ گردن او به او نزديك تريم و هم دو ملك رقيب و عتيد از طرف راست و چپ به مراقبت او نشسته اند . سخنى بر زبان نياورده مگر اينكه هماندم رقيب و عتيد نزد او آماده اند ( براى ضبط و نوشتن ) خداوند دراين آيات به مراقبه و مواظبت هشدار مىدهد . اولا خود او كه واجب الوجود است و احاطه خدا بعنوان موجود كامل واجب الوجود از احاطه خود او بر او بيشتر است . لذا مىفرمايد ما از رگ گردن بهاو نزديك تريم . علاوه بر آن دو مأمور مخصوص اعمال و الفاظ نيز در كنار او آماده ثبت و ضبط اعمال و گفتار او هستند در اين آيات نسبت به وسوسه هاى درونى نيز هشدار داده شده است كه مبادا گمان كنيد كه كسى از آن آگاه نيست . خداوند مىفرمايد ما آگاهيم از آنچه نفس شما ، شما را از درون دچار وسوسه مىكند .